De afgelopen weken zijn alle nesten in mijn gebieden uitgekomen,
en stond alles in het teken van vangen en ringen! Doordat we van de eieren die
we vonden hebben gemeten hoelang ze al bebroed waren (zie vorige post), wisten
we redelijk precies wanneer ze uit zouden komen en konden we de nesten lange
tijd met rust laten. De kuikens vechten zich grofweg in 3 dagen een weg naar
buiten: eerst zie je alleen breukjes in het ei (dag 1), dan ontstaan er gaten waarbij
je de jongen al lekker ziet bewegen (dag 2), en op de derde dag liggen er mooie
kuikentjes in het nest. Gedurende de
stadia met breukjes en gaten hebben we eerst geprobeerd de ouders te vangen met
behulp van kooien over het nest, om ze te ringen. Deze kooien hebben één,
smalle opening waardoor de ouders naar binnen kunnen, en weer op het nest
kunnen gaan zitten. De kuikens zijn dan al te horen vanuit het ei, en zo`n 50%
van de ouders zit binnen no-time weer te broeden. In dit stadium is de kans
nihil dat de ouders door angst voor de kooi het nest voor altijd verlaten. Na
het zetten van de kooi zaten wij dan verstopt in een rechte lijn vanaf de
opening, waarna het een kwestie was van gewoon hard hollen en hopen dat de
ouders aan de verkeerde kant het nest proberen te verlaten. Op de derde dag
kwamen we terug om de kuikens te ringen.
In tegenstelling to bijvoorbeeld veel soorten zangvogels,
worden gruttokuikens niet door hun ouders gevoerd. Ze komen op de wereld met
gigantische poten, en verlaten binnen 3 uur het nest. Ze worden dan door pa en
ma op sleeptouw genomen om meteen hun eigen kostje bij elkaar te scharrelen. We
moesten er dus op tijd bij zijn om de kuikens nog in het nest te vinden en van
een code-ring/vlag te voorzien. Als ze het nest verlaten hebben, zijn ze in het
hoge gras namelijk onmogelijk terug te vinden… In de komende weken gaan we zien
welke ouders succesvol hun chicks hebben beschermd en naar voedselrijke plekjes
hebben geloodst!
Op het extensieve land heb ik zo`n 60 nesten gevolgd,
waarvan zo`n 40 nesten zijn uitgekomen. De rest was voortijdig opgegeten (voornamelijk
hermelijn en vos) of verlaten uit angst
om zelf opgegeten te worden. Op het intensieve land ligt het percentage uitgekomen
nesten veel lager. Bijna alle boeren maaien wel om de gevonden nesten heen,
maar een roofdier heeft snel genoeg door dat er in de overgebleven postzegeltjes
gras wat te halen is… Helaas!
